سایه سر

پدر ما آدم خاصی بود و هست. راستش را بخواهید خیلی از خودمان هم درست و حسابی نمی شناسیمش. همیشه توی حیاط که بازی میکنیم از پشت پنجره نگاهمان میکند، حواسش جمع بچه هاست. پدر ما همیشه با لبخند نگاهمان میکند و اخم های با صلابتش، سهم نامردها و خانه دزد ها و بچه دزد هاست! کنار خودمان زندگی میکند و با اینکه دار و ندارمان را مدیون درایتش هستیم قدرش را نمیدانیم. پدر عصای ساده ای دارد که حرف و حدیث پشتش زیاد است! نامردها و خانه دزد ها و بچه دزد ها خیلی از عصایش میترسند آخر پدر خوب زهره چشم گرفته از آنها.
داستان خانه مان هم داستان جالبی است. اصل اصلش خانه برای خودمان بود اما چندی افتاد دست خانه دزدها. پدر و رفقایش روزی دست به دست هم دادند و خانه را پس گرفتند. همه چیز خوب بود، تا وقتی که پدربزرگ زنده بود همه چیز خوب بود اما؛ اما او که رفت پدر خیلی تنها شد.
ما پدربزرگ را ندیده ایم ولی همه میگویند پدر عجیب شبیه اوست! پدر از وقتی پدربزرگ رفت شد مسئول خانه!
گذشت و گذشت و ما بزرگ تر شدیم! پدر روز به روز قوی تر میشد و یکسری ها روز به روز حسود تر!
یک روز به خودمان آمدیم دیدیم کلاغ سیاه ها بر سرمان سنگ میریزند. بعضی از ما بچه ها بدسلیقه بودیم و کلاغ و قار و قار هایش را دوست داشتیم!
پدر هشدار داده بود مواظب باشیم. اما گوش خیلی ها بدهکار نبود. صاحب کلاغ ها واقعا آدم متوهمی بود. فکر میکرد میتواند با چهارتا کلاغ پدر را اذیت کند.آخر یک روز پدر، به درخواست اهالی و عقلای قوم، مثل همیشه و باصلابت کلاغها را گرفت تا دیگر آسیبی به ما نزنند کلاغهایی که سر و صورت ما بچه ها و در و دیوار خانمان را زخم و زیلی کرده بودند. اما خیلی از بچه ها هنوز دلبسته رنگ سیاه کلاغ ها بودند و پدر چه میتوانست بکند وقتی آنقدر بچه بودند که فرق کلاغ و قناری را نمیفهمیدند. بعضی مثلا رفیق ها بخاطر دنیا به پدر پشت کردند. پدر اما در تمام لحظات صبوری به خرج داد!
راستی گفته بودم پدر خیلی مهربان است؟
پدر ما آدم خاصی بود و هست
پدر ما خیلی مرد بود و هست!
پدر سایه ی بالا ی سر ماست
برایش دعا کنید لطفا...

پی نوشت :
بصیرت، بصیرت و باز هم بصیرت
رواست گر من از این غصه خون بگریم، خون

پی نوشت تر:
گر طلب کنی جان را...

پی نوشت ترین:
ما همان نسل جوانیم که ثابت کردیم در ره عشق جگردار تر از صد مردیم

دل نوشت:
سایه ات از سر ما کم نشود سایِ سر